Μάιος
Αυτή η σελίδα θα μπορούσε να χει
γίνει βαρκούλα.
Να τη ρίξω στη
θάλασσα που χορεύει μπροστά μου.
Χορός απόμακρος.
Θα μπορούσε να γίνει και σαΐτα να
πετάξει στον ουρανό που απλώνεται γύρω
μου.
Ελευθερία, κι ο θάνατος,
της σελίδας που θα μείνει σελίδα.
++++++
Θα προσπαθήσω να μεθύσω τον εαυτό μου με σκέψεις.
Αυθυποβολή. Βολή. Και στόχος. Κανένας. Ούτε ένας.
Σκορπισμένο το φως. Των λέξεων.
Λυμμένα χέρια. Ποιό πνεύμα;
Ένα βήμα πιο μπροστά από την ανάμνηση.
Ο συσχετισμός. Το συμπέρασμα.
Σβησμένα όλα. Θα γίνει; Ξεπερνάει η λογική τη θύμηση;
Τα μέλλοντα. Πότε συμβαίνουν; Τότε. Που γίνεται.
Συμπτώσεις. Πτώσεις. Ελεύθερες. Σημαντικές. Αλήθειες.
Τις νύχτες όνειρα. Λευκή η νύχτα. Το σκοτάδι το νικήσαμε.
Ας πάμε παρακάτω.
Δεν έχει πιο κάτω από το σκοτάδι;
Και το φως από που αναδύεται;
Πώς είναι δυνατόν η λέξη αναδύεται να κρύβει το προς τα κάτω;
Πρέπει να πιω κι άλλο. Να πω κι άλλα.
++++++
Μια απορία έχω: Τι είναι η διακριτική ευχέρεια.
++++++
Περισσεύουμε μάλλον.
Σε ένα σύμπαν που επιπλέει και
λέει:
ΓΥΡΝΑ.
Κι εμείς νομίζουμε πως λέει για νόστο.
Μα μιλάει για στροβίλισμα
για ζάλη
για πλάνη.
++++++
Ελάτε να απαλλαγούμε όλοι μαζί από το τίποτα.
Γιατί αν το κάνω μόνη φοβάμαι πως θα καταλάβω ότι το τίποτα,
ήσασταν ή εσείς, ή εγώ.
+++++
0 comments: