Όνειρο
Σε είδα σε όνειρο να περιφέρεσαι μόνος. Να 'χεις δεμένα τα μάτια σου, και τα χέρια σου κολλημένα πίσω από την πλάτη. Να κάνεις άλματα χορευτικά σαν μαριονέτα και να πέφτεις. Σε είδα να σηκώνεσαι πάλι και να τρέχεις προς κάθε κατεύθυνση.
Σε είδα να κλαις και να μουσκεύει το μαντήλι σου. Να τυραννιέσαι παλεύοντας να το βγάλεις. Σε είδα να κυλιέσαι σε γρασίδια ξερά, σε μια πλαγιά όλο ίσιωμα. Να λες, τι ωραία τώρα. Να με καλείς να ρθω μαζί σου στην κατηφόρα.
Το μαντήλι σου να λύνεται και να γίνεται λευκό λουλούδι σε θάμνο. Να μου απλώνεις το χέρι σου, που ξεκόλλησες από την πλάτη. Να μου λες να ρθω μαζί σου. Με είδα να κόβω το λευκό λουλούδι και να σε ρωτάω αν το θες. Να ρθω μαζί σου έλεγες, στην ωραία κατηφόρα. Με είδα να κοντοστέκομαι και να μην καταλαβαίνω. Μου χες πει θα ανεβαίναμε μαζί ανηφοριές, θα φτάναμε στα ουράνια. Τώρα σε βλέπω να με τραβάς από το φουστάνι να με ρίξεις χάμω, να αφεθούμε μαζί στα πιο κάτω. Έλα να μου λες, θα έχει πλάκα.
Είδα το φουστάνι μου να αλλάζει χρώμα, βαθύ κόκκινο και να βαραίνει θαρρείς και η βαρύτητα συγκεντρώθηκε όλη πάνω του. Είδα να λυγίζουν τα γόνατά μου και να πέφτω. Και εσύ να χαίρεσαι που επιτέλους θα κατρακυλίσουμε παρέα. Σε είδα να βγάζεις όμορφες κραυγές ευτυχίας. Κι ένα χαμόγελο παραμορφωμένο όχι από ασχήμια, από αμάθεια.
Με είδα να υποφέρω, μέσα σε ύφασμα που πια μου ήταν ξένο. Να ξεσκίζω τις ραφές και να πετάω τα κουρέλια ολούθε. Να γίνονται πουλιά, κοράκια και να ξεσκίζουν τη σάρκα σου που τώρα αναβλύζει φρέσκο, λευκό αίμα.
Με είδα να ντύνομαι τα χόρτα, και ελαφριά σαν ξαναγεννημένη να ανηφορίζω.
0 comments: