2.
Ήταν περασμένες έντεκα και ήξερε πολύ καλά ότι δε θα
πήγαινε για ύπνο αν δεν διάβαζε το γράμμα. Έβαλε το χέρι στην αριστερή τσέπη από
το καρό πουκάμισο και το ψαχούλεψε. ήταν ακόμη εκεί..προφανώς. Ήταν εκεί τις τελευταίες
2 εβδομάδες. Αλλά σήμερα σίγουρα θα το διάβαζε.Έκανε για άλλη μια φορά τις ίδιες
σκέψεις από την αρχή. Είχε αρχίσει να του αρέσει όλο αυτό. Έκανε σενάρια και πολλές
φορές χανόταν σ αυτά και το γράμμα έμενε εκεί στην τσέπη.
κλειστό. διπλωμένο, αδιάβαστο.
Έβαλε τον μπερέ του, δήθεν στυλ, αλλά του πήγαινε μάλλον. Δοκίμασε για άλλη
μια φορά την μπαντανα στο λαιμό αλλά όχι, σαν Παπάζογλου χωρίς στιχάκι. Την
ξανακρέμασε και έβαλε τα κλειδιά στην τσέπη.
Στο δρόμο αναρωτήθηκε αν έπρεπε να πάει κάπου που θα ήταν μόνος. Τελικά αποφάσισε
να πάει πάλι στο ίδιο μέρος. Καλυτέρα με κόσμο. Θα το έκανε έτσι λιγότερο επίσημο.
Μάλλον, λιγότερο σημαντικό. Δεν ήταν σημαντικό. Ήταν απλά ένα γράμμα. Από εκείνη.
Ξαφνικά του φάνηκε παιδιάστικο όλο αυτό. Αστείο, σχεδόν για πέταμα. το τσαλάκωσε
μέσα στην τσέπη του και παρήγγειλε μια μπύρα.
Το έβγαλε. Το ακούμπησε στο μπαρ και παρήγγειλε άλλη μια. Βαρέθηκε λίγο τον
εαυτό του και το ξανάβαλε μέσα. Θα το άνοιγε σπίτι και οκ, αυτό ήταν όλο. Μετά
θα πήγαινε για ύπνο και το πρωί δε θα το θυμόταν καν. Πλήρωσε στα γρήγορα και γύρισε
πίσω. Άνοιξε, άφησε το πουκάμισο και τον μπερέ στο ίδιο σημείο και ξάπλωσε στον
καναπέ.
Το άνοιξε γρήγορα, σα λογαριασμό της ΔΕΗ. Δεν πήρε βαθιές ανάσες ούτε το περιεργάστηκε
ιδιαίτερα.
Το διάβασε και έκλεισε το φως.
Για τα επόμενα χρόνια η απάντηση έμεινε στην δεξιά τσέπη από το ίδιο πουκάμισο.
κλειστή, διπλωμένη, αδιάβαστη.
By Aris P.
ReplyDeletethe letters words draged the weight of their meaning, so rightfully they managed to make his cynicism cramble. like melting ice cream's inevitability. his horizons now were narrowing as winds ease when traped. ''action or withdrawal?'' he thought looking at his beret..
(thank you Aris for your own version of the story. Happy to inspired you!).