Άκου Δεκέμβρη
Άκου Δεκέμβρη πως τρίζει το χιόνι.
Δυό ζευγάρια ερωτευμένα πόδια ακροβατούν στο χρόνο σου.
Άκου, δυό ανάσες που ταιριάζουν.
Που γίνονται χνώτο κρυστάλλινο και δυό χαμόγελα που λιώνουνε τους πάγους.
Άκου, καμπάνες απ´ την τρέλα τους.
Σημαίνουν την πόλη του φωτός, ´´εκεί να πάμε ´´.
Άκου, ρωτούν περαστικούς, τον χάσανε το δρόμο.
Άκου πως σχεδιάζουν από τώρα τις άνοιξες,
Και τα καλοκαίρια που είναι για να ρθουν.
Άκου πως τελειώνει στο ρολόι το φέτος τους.
Άκου και τη σιωπή του αύριο.
Ξέρεις εσύ από φινάλε.
Άκου, κι ας ξέρεις.
Άκου Δεκέμβρη πως πέφτει η άχνη ζάχαρη, στους τίτλους τέλους.
Άκου και πες μου τι σημαίνει " και του χρόνου".
Κι ύστερα σώπασε Δεκέμβρη μου.
Χρονιάρες μέρες.
0 comments: